سهم ناچیز مجمع ۱۸ نفره خوزستان از کمیسیونهای مجلس
سهم ناچیز مجمع ۱۸ نفره خوزستان از کمیسیونهای مجلس
با پایان انتخابات هیئترئیسه کمیسیونهای تخصصی مجلس، بار دیگر وزن و لابی مجمع ۱۸ نفره نمایندگان خوزستان در بهارستان به بوته نقد رفت؛ مجمعی بزرگ که علیرغم پتانسیل عددی بالا، باز هم در تصاحب صندلیهای کلیدی و ریاست کمیسیونهای مهم ناکام ماند
انتخابات هیئترئیسه کمیسیونهای تخصصی مجلس شورای اسلامی در حالی به پایان رسید که خروجی آن برای استان استراتژیک خوزستان، چندان راضیکننده به نظر نمیرسد.
خوزستان با دارا بودن ۱۸ کرسی در بهارستان، یکی از بزرگترین فراکسیونهای استانی مجلس را در اختیار دارد، اما خروجی این مجمع پرجمعیت در راهروهای تصمیمگیری کمیسیونها، باز هم با سهم واقعی استان فاصله زیادی داشت.
نگاهی به نتایج این انتخابات نشان میدهد که سهم نمایندگان استان صرفاً به چند عنوان نایبرئیسی (آن هم غالباً نایبرئیسی دوم) محدود شده است:
* کمیسیون آموزش: «سیدمحمد مولوی» (نماینده آبادان) نایبرئیس اول شد.
* کمیسیون امنیت ملی: «امیر حیاتمقدم» (نماینده ماهشهر) به عنوان نایبرئیس دوم انتخاب شد.
* کمیسیون انرژی: «محمد کعبعمیر» (نماینده شوش) به صندلی نایبرئیس دوم بسنده کرد.
ناکامی در کمیسیون حیاتی «انرژی»؛ خوزستانِ نفتی بدون رئیس!
بزرگترین علامت سؤال و نقطه ضعف عملکرد مجمع نمایندگان خوزستان، در کمیسیون انرژی رقم خورد. در حالی که خوزستان قلب تپنده انرژی و نفت کشور است، صندلی ریاست این کمیسیون باز هم به نمایندهای خارج از استان رسید تا «موسی احمدی» در جایگاه خود ابقا شود.
جالبتر اینکه رقابت در این کمیسیون با تشتت آرا همراه بود؛ جایی که موسی احمدی و مالک شریعتی هر کدام ۸ رأی و مصطفی نخعی ۵ رأی کسب کردند. اما عجیبترین پرده این انتخابات، نامزدی بینتیجه و حاشیهساز «جواد سعدونزاده»، نماینده آبادان بود که در نهایت با تنها ۱ رأی شکست خورد!
نتایج این انتخابات بار دیگر این سؤال جدی را از سوی افکار عمومی و نخبگان خوزستان مطرح میکند: چرا مجمع ۱۸ نفره استان با وجود داشتن ظرفیتهای بزرگ صنعتی، مرزی و کشاورزی، در بزنگاههای تقسیم قدرت در مجلس نمیتواند به یک همگرایی و لابی منسجم برای تصاحب «ریاست» کمیسیونهای تخصصی (بهویژه کمیسیون انرژی، عمران و کشاورزی) دست یابد؟
برآیند کارزار انتخاباتی کمیسیونها نشان داد که نمایندگان استان خوزستان هنوز راه درازی برای تبدیل شدن از «۱۸ نماینده منفرد» به یک «فراکسیون قدرتمند و تاثیرگذار» در پیش دارند؛ نقیصهای که دود آن در نهایت به چشم پروژههای عمرانی و اعتبارات ملی استان خواهد رفت.
